نگو ز یاد برده ای مرا ، دیر است

                                    نگو ، که بی تو دل از طعم زندگی سیر است

نمی رسم به تو ای رهسپار بی احساس

                                   به پای تک تک درها که قفل و زنجیر است

تو را چه کرد زمانه درین جدایی ها

                                     رها شدی و دل من هنوز درگیر است

برو ،برو به سلامت ،چرا که دیگر من

                                     جوانی ام پس غم ها شکسته و پیر است

نترس حال بدی نیست ، کرده ام عادت!

                                  شبم که غرق به خون است و روز دلگیر است

مباش فکر گلایه ز لحظه ای که گذشت

                                       گذشته طی شد و آینده جای تدبیر است

                     مپرس از چه ملولی ، مپرس از حالم

                 که دوست رفته و تنهایی ام نفس گیر است !